| تبليغات | X |
ای سر چشمه ی محبتای عشق واقعی
بی تو در خلوت شب ناله میکرد دل من
چه پرسی از شب و روزم که دورا ز روی موی تو
بجای شادی آمد غم به چشمانم چه می دانی؟
خیالت دائما با بود در خواب وبیداری
به چشم دل هویدائی اگر از دیده پنهانی
من آن نیم که راه وفا را راه کنم
یا در طریق عشق ومحبت خطا کنم
دیوانه نیستم که دل از دوست بر کنم
مجنون نیم که عشق تو از دل جداکنم
دردی به دل مراست که تنها به جام وصال
امکان آن بود که من آن را دوا کنم
ای پرتو امیدزهجر تو سوختم
بازآکه دل زنور رخت با صفا کنم
به یاد ت
تو با یک جرعه از دریای یادت
میان باغ قلبم جا گرفتی
تو با یک انعکاس نقره ای رنگ
مجال ناز از رعنا گرفتی
تو چون یک هدیه فیروزه ای رنگ
مرا بر قایق رویا نشاندی
با یک لطف،یک لبخند ساده
مرا به سرزمین عشق خواندی
تو دیوار میان قلب ها را
به رسم آسمانی ها شکستی
وچون حسی غریب و واژه ای سرخ
میان دفتر روحم نشستی
تو دریایی ترین ترسیم یک موج
تو تنها جاده ی دل تا خدایی
تو مثل نغمه ی موزون بارون
به روی اطلسی ها نازنینی
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را
نمیدانم
مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره
منتظرم
