

وجودت آسمان را آبرو اي سوار سبز پوش آرزو اي اميد شاپرکهاي غريب اي دليل آيه امن يجيبب اي کليد قلبها در دست تو کوچه هاي شهر دل، بن بست تو السلام يا مولانا يا صاحب الزمان

دوازدهمين پيشواى آسمانى اسلام حضرت حجة بن الحسن المهدى صلوات الله عليه و على آبائه، در اوان سپيده دم نيمه شعبان سال 255 هجرى قمرى، مطابق 868 ميلادى در شهر« سامّراء» در خانه امام يازدهم عليه لسلام چشم به جهان گشود
. 
آب زنید راه را بوی نگار میرسد مژده دهید باد را بوی بهار میرسد
میلاد یوسف زهرا بر همگان مبارک
چراغ قلب حرم ! آفتاب كعبه كجائي ؟ نگاه كعبه به در مانده تا به كعبه درآيي .اللهم عجل لوليك الفرج
اي ذخيره الهي!
چه مقام رفيعي داري که پيامبر بزرگي چون موسي آن را از خدا طلب مي کند.
گويا او آگاهي يافت که چگونه زمين را به ذکر و نور خدا آباد مي کني
و چگونه احکام الهي را در همه جاي آن جاري مي سازي
و قسط و عدل که آرزوي بر زمين مانده همه انسان هاي وارسته بوده است
را در سراسر زمين تحقق مي بخشي؛از اين رو درخواست کرد که اين توفيق عظيم نصيب او شود.

لطيفا!
تا به کي خورشيد دل هايمان پشت ابر غيبت نهان خواهد ماند
تا به کي حسرت ديدار نور بر ديدگانمان سايه خواهد افکند
مهربانا!
تمام عمرمان در پاييز گذشت
در انتظار بهار روشنايي

خداوندا!
مرواريد هاي دلتنگي مان را حلقه هاي گلي ساخته ايم
سنگ فرشي باشد بر قدوم دلدار
کريما!
بهترين آفريننده خود را بر ما بنماي
آرزويمان
حضور نور
در کنارمان است
السلام عليک يا ابا صالح المهدي(عج

به خوبا سر می زنی مگه بدا دل ندارن
یه سرم به ما بزن ای خوب خوبا آقاجون
مگه چیزی کم می شه یه رو سیاه نگات کني
با یه قطره کم نمی شه آب دریا آقاجون

نيمه شعبان است
وصداي سبز پاي بهار مي آيد
زمزمه روشن عندليبان وصل مي وزد
نبض حضور منتشر شقايق در رگه هاي خشك غيرت زمين مي تپد
و از مجمع اهل بيت گل سرخ ، رايحه دلاويز ديگري جاده هاي خاكي زمان را خوشبو مي دارد

نگــــــــارا
روايت هجر تو
قصه العشق لا انفصام لها
همه لحظه هاي ماست ، ديگر اكنون
منتظران و چشم انتظارانت را به نگاهي و اشاره ايي و دعايي بنواز

چشم به راه باشید که من با شما چشم به راهم
بيا باران براي ما بياور... بهاران به اين صحرا بياور... عطش داريم تا کي قطره قطره... بيا وباخودت باران بياور... السلام عليک يا اباصالح المهدي .عج

اللهم عجل لوليک الفرج

مطلب رو مطالعه کنیدنظر یادتون نره منتظرم![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
اوج تاریکی : جهان قبل از بعثت در تاریکی مخوفی فرو رفته بود و هیچ چیز بر مبنای عقل و منطق نبود و همه چیز بر پایه مطامع ستمگرانه رقم می خورد ؛ تمام افتخار و عزت مردمان آن عصر ، جنگ هایشان ، مال و ثروتشان و سنشان بود و از درایت و تفکر و ... هیچ خبری نبود.
حریم خلوت : در گوشه دیگر از منطقه حجاز که در اوج تاریکی به سر می برد فردی زندگی می کرد که به رغم مردمان زمانش از کرامات انسانی ، شرافت ، بزرگ منشی ، راستگویی ، درستکاری ، انصاف و ... برخوردار بود او نمونه یک انسان وارسته ، کامل ، پاک و خدایی بود و تنها او بود که شایستگی مسئولیت رسالت بزرگ الهی را دارا بود او بود که دور از چشمان مردم مدت ها خدا را پرستش می کرد او بود که در کودکی تمامی سختی ها را متحمل شده بود و تنها او بود که آزمایش الهی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود ؛ روزهای زیادی را برای دوری از این قوم جاهل به کوه می رفت و در غار حرا به تنهایی با خدای خود راز و نیاز می کرد.

آغاز رسالت: در یکی از این روز ها محمد (ص) دوباره از کوه بالا رفت و خود را به غار حرا رسانید اما گویی این بار با دفعات قبل متفاوت بود همه چیز جور دیگری بنظر می رسید روحانیتی تازه همه وجود او را فرا گرفته بود ناگاه به آسمان نگریست درهای آسمان با شده بود و فرشتگان بر کناره آن ، او را می نگریستند. جبرئیل پیش آمده و می گوید: بخوان ، محمد (ص) خیره به او می نگرد و می گوید : چه بخوانم ، جبرئیل می گوید : بخوان به نام پروردگارت « اقراء ، بأسم ربک الذی خلق ، خلق الانسان من علق ، اقراء و ربک الأکرم الذی علم بالقلم علم الانسان ما لم یعلم » و اینچنین خداوند، محمد (ص) را به پیامبری خود مبعوث کرد.
این رویداد بزرگ در بیست هفتم رجب به وقوع پیوست که مسلمانان هر ساله این روز را به عنوان روز مبعث رسول خدا جشن می گیرند.
روز مبعث پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی (ص) را بر مسلمانان جهان تبریک می گویم و از خداوند منان می خواهم که به برکت این روز عزیز در ظهور حجتش تعجیل کند


مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره منتظرم![]()
![]()
![]()
![]()
![]()