وجودت آسمان را آبرو اي سوار سبز پوش آرزو اي اميد شاپرکهاي غريب اي دليل آيه امن يجيبب اي کليد قلبها در دست تو کوچه هاي شهر دل، بن بست تو السلام يا مولانا يا صاحب الزمان

ولادت با سعادت باب الحوائج امام موسی کاظم (ع) مبارک باد

«... و دشمن شهادت می‌دهد »

سفیان بن نزار می‌گوید روزی نزد مأمون بودیم. او گفت: آیا می‌دانید من تشیع را از چه کسی آموختم؟ همه گفتند: نه؛ به خدا نمی‌دانیم. مأمون گفت: از پدرم هارون الرشید. گفتیم: چگونه ممکن است؟! در حالی که هارون این خاندان را می‌کشت. مأمون گفت: آنها را به خاطر ملک و سلطنت می‌کشت تا پادشاهیش ناتمام نماند؛ اما من در یکی از سال‌ها با او حج گزاردم. هنگامی‌که به مدینه رسید به داخل خیمه‌گاهش رفت و گفت: هیچ یک از مردم مدینه و مکه از اهل مهاجرین و انصار و بنی هاشم و سایر قبایل قریش بر من وارد نشود، مگر اینکه نسب خود را بیان کند. پس مردم می‌آمدند و نسب خود را می‌گفتند تا به جدشان از قریش یا مهاجرین یا انصار یا بنی هاشم می‌رسید. آنگاه هارون به او از دویست تا پنج هزار دینار – به تناسب شرافت نسب و هجرت اجدادشان – هدیه می‌داد. یکی از این روزها ایستاده بودم که فضل بن ربیع آمد و گفت مردی آمده و خود را موسی بن جعفر (علیه السلام) معرفی می‌کند و نسبش به علی بن ابی طالب (علیه السلام) می‌رسد. من و امین و مؤتمن و سایر سران هم آنجا ایستاده بودیم. هارون به سمت ما آمد و گفت: حواستان را جمع کنید و مراقب رفتار خود باشید. بعد اجازه داد که ایشان وارد شود و گفت او را به بارگاهم خواهم برد. پس پیرمردی وارد شد که رنگش زرد شده بود و عبادت او را به حدی ضعیف کرده بود که مانند پوست خشکیده‌ای شده بود. پیشانی و بینی‌اش بر اثر سجده پینه بسته بود. وقتی هارون الرشید را دید خواست از خری که بر آن سوار بود پیاده شود؛ ولی هارون فریاد زد نه تا در بارگاه من سواره بیایید. او پرده را کنار زد و ما ایشان را به دیده احترام و بزرگداشت نگریستیم. ایشان سوار بر خر به در بارگاه رسید در حالی که سران دربار اطرافش را گرفته بودند. آنگاه پیاده شد و هارون الرشید به اسقبال وی رفت و روی او را بوسید و به صدر مجلس برد و ایشان را کنار خودش نشاند. بعد با ایشان شروع به صحبت کرد و رویش را می‌بوسید و با او احوال پرسی می‌کرد.

ایشان به هارون فرمودند خداوند بر حاکمان واجب کرده است که به معیشت فقرا رسیدگی کنند و دین کسانی را که توانایی ادای دین را ندارند، بپردازند و از طرف تنگدستان حقوقشان را بپردازند و کسانی را که لباس مناسب ندارند، بپوشانند و به اسیران نیکی کنند و شما نیز بهتر است به این کارها بپردازید. هارون گفت ما نیز چنین می‌کنیم ای ابا الحسن. پس آن حضرت برخاست. هارون نیز بلند شد و ایشان را بوسید سپس به من و امین و مؤتمن روی کرد و گفت ای عبدالله و ای محمد و ای ابراهیم همراه پسرعمو و آقایتان بروید و برایش رکاب بگیرید و او را تا منزلش مشایعت نمایید. [در راه] حضرت به من روی کردند و آهسته [طوری که دیگران نشنوند] مرا به خلافت بشارت دادند و فرمودند وقتی به حکومت رسیدی، با فرزند من به نیکی رفتار کن.

من با جرأت ترین فرزند پدرم بودم و هنگامی که برگشتیم و مجلس خلوت شد به او گفتم: ای امیر المؤمنین، این مرد که بود که این قدر او را تعظیم و تکریم کردی و برایش از جایت برخاستی و به استقبالش رفتی و او را در صدر مجلس نشاندی و خودت پایین‌تر از وی نشستی؟ بعد ما را امر کردی که برایش رکاب بگیریم.

هارون گفت: این شخص امام مردم است و حجت خداست بر خلق و خلیفه خداوند است بین بندگان او.

من گفتم: ای امیر المؤمنین، آیا شما نیز دارای همه این صفات نیستید؟

هارون گفت: من در ظاهر و با زور و چیرگی امام مردم هستم؛ ولی موسی بن جعفر (علیه السلام) امام حق است. به خدا که او از من و از همه خلق به مقام رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) سزاوارتر است. به خدا که اگر در این مورد با من منازعه کنی جانت را می‌گیرم و پادشاهی من عقیم می‌ماند.

هنگامی که خواست از مدینه به سمت مکه حرکت کند به فضل بن ربیع دستور داد کیسه‌ای پول – که در آن دویست دینار بود – بردار و نزد موسی بن جعفر (علیه السلام) برو و به بگو امیرالمؤمنین می‌گوید: الان دست ما خالی است و بعدا بیشتر به شما نیکی می‌کنیم.

من گفتم: یا امیر المؤمنین به فرزندان مهاجر و انصار و سایر افراد قریش و بنی هاشم و حتی کسانی که اصل و نسب آنها را نمی‌شناختی تا پنج هزار دینار می‌دادی و به موسی بن جعفر (علیه السلام) که این همه او را تعظیم و تکریم کردی دویست دینار – که کمترین بخششی است که به مردم دادی – می‌دهی.

هارون گفت: ساکت باش. اگر این پول را به او بدهم تضمینی ندارد که فردا با صد هزار شمشیر از شیعیان و موالیانش به من حمله نکند. فقر و تنگدستی او و اهل بیتش برای من و شما ایمن‌تر از گشادگی دست آنها است...

« برگرفته از کتاب عیون اخبار الرضا، جلد 1، باب 7، صفحه 88، تالیف شیخ صدوق »

وبلاگ زندگی صادقانه 7 صفر، سالروز ولادت

اسوه حلم و بردباری و هفتمین پیشوای فلاح و رستگاری،

حضرت امام موسی ابن جعفر الکاظم (علیه السلام)

را به تمامی مسلمین جهان و به خصوص شما دوست گرامی تبریک و تهنیت عرض می‌کند

امام موسی کاظم (علیه السلام)

1. حاج محمود کریمی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	یا موسی ابن جعفر      یا باب الحوائج		988	0:06:26

 مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره منتظرم

رنگ لباس در اسلام

از نظر اسلام، بین تمام رنگها، بهترین رنگ برای لباس رنگ سفید و سپس رنگهای مفرح روشن است؛ مگر اینکه بر حسب نیاز و مقتضیات فصلی و سنی و ... ضرورتی بجز آن پیش آید.

امام محمدباقر (ع) فرمودند: احب شیء الی الله البیاض؛ یعنی سفیدی (از همه رنگها) نزد خدا محبوبتر است

چگونه زندگی را زیبا و آرام و خدایی کنیم؟

-1 پیامبر عزیز اسلام (ص) فرموده اند: اگر با مال و هنرتان نمی توانید به زندگی توسعه دهید، با اخلاق خوش به زندگی وسعت دهید.

-2پیامبر اکرم (ص) فرموده اند: مؤمن غمش را در دل پنهان می کند و شادی را در چهره آشکار می سازد .

-3خود را به نشاط وا دارید و هر گاه موضوعی شما را خیلی ناراحت کرد، با لبخند زدن نگذارید همسرتان متوجه شود.

4-خنده بر هر درد بیدرمان دواست.

-5همسرتان را آن طوری که هست بپذیرید، نه آنکه بخواهید او را به قالب دلخواه خود در آورید.

-6اتباط برقرار کردن الزاما حرف زدن نیست، بلکه گاهی گوش کردن نیز هست.

-7 پیامبر اکرم (ص) فرمودند: مردی که به زنش بگوید «من تو را دوست دارم»، اثر این سخن هرگز از دل او بیرون نرود.

-8امام علی (ع) فرمودند: افراد را ببخش و سخت نگیر؛ زیرا بر تو سخت گیرند .

9-زندگی ده جزء دارد که یک جزء آن محبت و 9 جزء دیگرش گذشت است.

-10امام علی (ع) فرمودند: بدترین مردم کسی است که عذرها را قبول نمی کند و از خطاهای دیگران نمی گذرد.

11-امام علی (ع) فرمودند: از شریفترین کارهای شخص کریم این است که از آنچه می داند و

می فهمد خود را به تغافل بزند.

12 -برای امروز زندگی کنید و از تمام مشکلات گذشته به عنوان بهانه در شرایط امروز دست بردارید.

13-پیامبر اسلام (ص) فرمودند: اگر مردی در برابر بداخلاقی همسرش و زنی در برابر بداخلاقی شوهرش صبر کند، خداوند به آن زن و مرد ثواب داوود نبی و آسیه – همسر فرعون - را می دهد.

14-در زندگی مشترک، کلمه «من» به «ما» تبدیل می شود

چارلی چاپلین :

تا وقتي قلب عريان كسي را نديدي بدن عريانت را نشانش نده!

هيچ گاه چشمانت را براي کسي که معني نگاهت را نمي فهمد

گريان مکن.

قلبت را خالي نگه دار اگر هم يه روزي خواستي كسي را در قلبت

جاي دهي سعي كن كه فقط يك نفر باشد.

به او بگو كه تو را بيش تر از خودم وكمتر از خدا دوست دارم .

. زیرا  كه به خدا اعتقاد دارم وبه تو نياز دارم

 مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره منتظرم

قبل اینکه مطلبی بنویسم از زحمات  بی شائبه مجید داداشی خووبم کمال ونهایت تشکر وسپاس رو دارم  وازش به خاطر همه اهنگ های که برام توی وبها گذاشت کمال سپاس رو رو دارم از همین جا بهش می گم دوستت دارمو ممنوووووووووون داداشی گلم

تو غزل ترین نگاهی توی باغ بی ترانه

دارم از تو زنده می شم اتفاق عاشقانه!

منو حلقه کن تو دستت منو از تنت بیاویز

نذار از سکه بیفتم بابت این دل نا چیز.

زخمیم از شب حسرت نرسیدم به تماشا

منو با خودت بیامیز تازه کن جانو به رویا

عطش جاده ی بوسه گر کرفته تا نگاهت

لحظه بونتو می گیره خیره می مونه به راهت

ساکتم در شب بی تو پرم از هجوم فریاد

حس بکر با تو بودن منو تا حادثه پر داد......